[FICEXO] HUNHAN ลิขิตใจรัก (intro)

posted on 10 Jul 2012 18:00 by tiggermiw directory Fiction

INTRO..


 

 

 

 

จะทำยังไง ..

ก็ในเมื่อข้ารักเจ้าหมดใจหัวใจ ..

 

 

 

 

 

 

 

ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีส้มดำยามเย็น พระอาทิตย์ตกไปได้สักพักแล้วตอนนี้เหลือเพียงแค่แสงแดดเล็กๆน้อยๆที่ส่องประกายแข่งกับแสงจันทร์นวลที่กำลังลอยขึ้นมาให้ความสว่างแก่พื้นโลกแทน

 

เสียงล้อเกวียนรถดังอย่างต่อเนื่องมันถูกลากไปเรื่อยๆ โดยที่คนที่ถูกสั่งให้นั่งอยู่แต่ข้างในนั้นไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะไปสิ้นสุดจุดหมายที่ใด

 

 

“อย่าเผยตัวค่ะคุณหนู”

 

 

เสียงบอกจากพี่เลี้ยงคนสนิททำให้ ลู่หาน ที่กำลังนั่งมองท้องฟ้าอย่างเพลิดเพลินหน้ามุ่ยลง

 

 

“แค่เปิดออกมาดูท้องฟ้าก็ไม่ได้หรือ? ท่านจะขังให้ข้านั่งอยู่แต่ในเกวียนที่แสนอึดอัดนี่อย่างเดียวหรือ?”

 

 

คำตัดพ้อจากร่างบางทำเอาคนเป็นพี่เลี้ยงแทบอยากจะเปิดผ้าที่กั้นนั่นออกให้คุณหนูสุดที่รักของเธอออกมาเดินเล่นได้บ้าง .. แต่ก็ต้องตัดใจ ความปลอดภัยของคุณหนูสำคัญที่สุด

 

 

“เรากำลังหนีนะคะคุณหนู ไม่ใช่แค่เดินทางธรรมดา”

 

 

“ข้าไม่อยากหนี”

 

 

“ถ้าเช่นนั้นคุณหนูก็ต้องแต่ง..”

 

 

“ข้าไม่อยากแต่ง”

 

 

“ถ้าเช่นนั้นคุณหนูก็ต้องหนี .. อย่ามัวดื้ออยู่เลยค่ะ อีกนิดก็จะถึงที่หมายของเราแล้ว คุณหนูเข้าไปนั่งภาวนาให้พวกตระกูลโอตามมาไม่ทันจะดีกว่า”

 

 

พรึ่บ...

 

 

จบคำสาวพี่เลี้ยงก็ปิดผ้าคลุมที่ลู่หานแอบเปิดออกก็ถูกปิดลงมาอีกครั้ง ร่างบางหันกลับมานั่งกอดเข่ากับตัวเองเหมือนเดิม .. พ่อกับแม่นี่ช่างใจร้ายนัก ไม่รักเขาแล้ว ยังมาโยนทิ้งให้เขาแต่งงานกับคนตระกูลโอที่ยังไม่เคยจะได้เห็นหน้ากันอีก!

 

 

ร่างบางนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยสักพักก็หลับไป .. แต่หลับได้ไม่นานก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

 

ล้อรถนั่นหยุดเคลื่อนไหวแล้ว ..

 

 

 

หรือจะถึงที่หมาย?’

 

 

 

ลู่หานคิดกับตัวเองในใจก่อนจะค่อยๆขยับตัวเบาๆ มือบางค่อยๆเลิกผ้าที่คลุมปิดเกวียนนั่นขึ้นมา ภาพป่าทึบมืดดำที่ปรากฏต่อหน้าทำให้ลู่หานรู้สึกกลัวจนต้องตัดสินใจปิดม่านลงเหมือนเดิม

 

 

 

อย่าก้าวออกไปจากเกวียนนี่เป็นอันขาดนะคะคุณหนู ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น .. ถ้าคุณหนูอยู่ในนี้ คุณหนูจะปลอดภัย ไม่มีใครทำอันตรายคุณหนูได้ พวกเขามองไม่เห็นคุณหนู ถ้าคุณหนูไม่ออกมาให้พวกเขาเห็นเอง’

 

 

 

คำพูดของพี่เลี้ยงคนสนิทลอยเข้ามาในโสตประสาทของลู่หาน ร่างเล็กเริ่มลนลานหาเปิดช่องว่างเล็กๆที่ตัวเองเคยทำไว้ .. ทันทีที่ส่องมองออกไปร่างบางก็ต้องผละถอยออกมา

 

 

ภาพที่เห็นนั่น .. พี่เลี้ยงคนสนิทของเขานอนจมกองเลือดอยู่ที่ข้างๆเกวียน แล้วไหนจะคนขับเกวียน หรือแม้แต่วัวที่เป็นตัวลากเกวียน ทั้งหมดนั่น ไม่มีใครหรือตัวใดรอดชีวิตเลยสักราย

 

 

 “ฮึก .. พี่ซอนจิน”

 

 

 ร่างบางไม่คิดถึงความปลอดภัยใดๆทั้งสิ้น ลู่หานรีบเปิดผ้าที่กั้นนั่นไว้อีกครั้งก่อนจะรีบวิ่งลงมาคว้าร่างไร้วิญญาณของพี่เลี้ยงมากอดไว้แน่น

 

 

 “พี่ซอนจิน .. ฮึก .. ไม่มีพี่ แล้วข้าจะอยู่ได้อย่างไร .. ฮือ .. ทั้งชีวิตข้าก็ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง .. ฮึก .. ท่านฟื้นมาสิ ฟื้นขึ้นมา ฮือๆๆๆๆๆๆ”

 

 

 เสียงร่ำไห้ของลู่หานดังก้องในป่าสลับกันไปกับเสียงลมที่พัดต้นไม้ให้ไหวไปตามกระแสลม ลู่หานร้องไห้ราวกับคนเสียสติก็ไม่ปาน ทั้งชีวิตที่เขาผ่านมาก็มีเพียงแค่พี่ซอนจินที่ให้ความรัก และความอบอุ่นกับเขาเท่านั้น พ่อกับแม่ไม่เคยจะหันมาเหลียวแลเขาเลยสักครั้ง

 

 

 

 

 ปึก ..

 

 

 

ฟุ่บ ..

 

 

 

 

 แรงเหวี่ยงของของแข็งบางอย่างที่ถูกฟาดลงบนท้ายทอยของร่างบาง ร่างบางรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ไม่ทันจะได้หันไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น โลกทั้งใบของตนก็กลายเป็นสีมืดดำไปเสียก่อน

 

 

 

 “ถอยไป! อย่าทำอะไรลู่หาน”

 

 

 

"ทะ ท่าน ท่านเซฮุน"

 
 
 
 
 
 
_ _ _
 
 
 
 
TBC*

Comment

Comment:

Tweet

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ท่านเซฮุนนนนนนนนนนน
มาอุ้มน้องลู่ไปเลยข่าาาาาาาาาาาาาาาา
-////////////-
*ยัดเยียดน้องเต็มที่*
มาต่อจิ๊ มาต่อจิ๊~

#4 By Kwonbi on 2012-08-14 16:37

confused smile กรี้ด (อีกคน) สนุกมากค่ะไรเตอร์รีบๆมาต่อนะคะ

#3 By namkhun on 2012-08-10 01:52

กรี้ดด (อีกคน) สนุกมากค่าไรเตอร์รีบๆมาลงต่อเถอะนะคะ

#2 By namkhun on 2012-08-10 01:50

กรี๊ดดดดดดดด หนุกค่าา
เราติดตามน้าาา

#1 By mysummer on 2012-07-16 19:55